“Okumaktan mana ne? Kişi hakkı bilmektir. Çün okudun bilmezsin. Ya bir kuru emektir.”

“Ne güzel söylemiş bizim Yunus. Yunus Emre’ye niçin Bizim Yunus denildiğinin anlatısının Taptuk Emre’ye dayandığını biliyoruz. Fakat ben Bizim Yunus’ta benliğin eriyip bizliğin yeşerdiğini düşünmüşümdür hep. Biz olmak Yaradan’ın insana üflediği ruhta birleşmek. Hakk’ı bilen bir okuma insanı da Hakk’a götürmez mi? Benlikten bize.

Acaba diyorum bu seyahatte bizi Buhara’ya ve Semerkand’a götüren biz olmayı başarabilen kıymetli gençler miydi? Neden olmasın?”

Buhara ve Semerkand iki efsunlu kent. İslam’ın teşekkül ettiği ve bir nehir gibi doğuda Hindistan’a, batıda Selçuklu ve Osmanlı’ya kadar yayıldığı topraklar.” diye kulaklarıma nakşetmişti Adem Faruk hocam.

Bu sözlere sırtımı dayayıp tarifsiz bir huzurla bu seyahate çıkmıştım. Bu seyahatin sıradan bir gezi olmadığının bilinci kendiliğinden bir yer bulmuştu iç dünyamda. Seyahate ilişkin ayrıntıları sizlerle

çok paylaşıp zaman cellatlığı yapmak istemiyorum. Gezip gördüğümüz yerleri taşlardan, desenlerden, renklerden ayıran sırlar keşfetmeliydim bu seyahatte. Yoksa gözleri kamaştıran nakışlar tek başına bir anlam bulamaz iç dünyamda.

Onun için bu seyahatin gönül dünyamda bıraktığı anlamdan bahsetmek gerek diye düşünüyorum. Bunlardan biri “Selamunaleyküm” diğer ise “Kardaş” ne çok duyduk bu kelimeleri. Fazla söze hacet kalmadan seni Yaradan’ın selamı ile selamlıyorum kardaş deyip gönüller devreye giriyor. Evinden uzakta yine evinde olmanın adıydı Buhara’da, Semerkand’da olmak. Pergelin sabit ayağı gibiydi atılan adımların bize söylediği. Buralar öze doğru bir seyr-i alemdi. Eve dönerken evi özlemek gibi.

Taş Duvarlar ve Ruh

Buhara ve Semerkand bir şehirden çok öte. “Taş ve Duvar” adeta ruh halini almış bu diyarda. İnancın ve teslimiyetin insan eliyle her zerrede neşvünema bulduğu yapılar biraz his taşıyan insana bütün sırlarını dökmek için onlara yaklaşmanı bekliyor adeta.

İnsan ve Sanat

İnsan sadece zorluklar aşılsın diye mi sabreder. Yoksa güzeli ortaya çıkarmak için de mi sabır gerek. Buhara ve Semerkand’ın eşsiz dokunuşlarla bezenmiş çehresini seyre daldığınızda bu nasıl bir sabır ki hep güzellikleri miras bırakmış insana.