“Mekke, Medine, Kudüs, Buhara ve Semerkand… Manidar şehirler, manidar bir sıralama. Bir Müslüman’ın ölmeden önce görmesi gereken kalbiyle, zihniyle, kılıcıyla, kalkanıyla

Koruması Gereken Beş Şehir.”

Gökyüzüyle bütünleşmiş tarih kokan ihtişamlı sokaklarıyla, dut ağaçlarının sıra sıra dizildiği kaldırımlarıyla, kişnişli ve yağlı yemekleriyle, rengârenk el dokuması halılarıyla, misafirperver ve güler yüzlü halkıyla İslam’ın hayatın ta kendisi olduğu Özbekistan…

Her sokak başında başka bir hikâye, her sokak başında tanıdık bir sima.

İlk durağımız İslam’ın Orta Asya’daki sarsılmaz kubbesi Buhara. Buhara sokaklarında İbn-i Sina ve Nakşibendi Hazretleri tarafından selamlanıyoruz. Semerkand ve Taşkent’e göre daha derin, daha maneviyat dolu adımlıyoruz şehri. Adımladıkça kök salıyoruz derinlere. Belki de hayatımız boyunca cevabını tam anlamıyla bulamayacağımız ben kimim sorusuna en güzel cevapları Buhara sokaklarında tarih ve ruh fısıldıyor kulağımıza. Bütün uzuvlarımıza can veren o ruhla

yıkanıyoruz. O ruhla abdest alıyoruz âdeta. Hikmet ne demektir bu sokaklarda anlıyoruz.

Buhara’dan sonra zarafetin sembolü, doğu masalı kadim Semerkand. Estetiğin dünya başkenti. Turkuaz medeniyeti en çok hissettiğimiz şehir. Aynı zamanda Türk-İslâm coğrafyasının büyük resmini gözlerimizin önüne seren şehir. Kimlik karmaşası yaşayan, Buhara ve Taşkent’in arasında kalmış şehir. Sanki Taşkent olma yolunda ilerliyor, kendinden koparılmaya ve ruhsuzlaştırılmaya çalışılıyor.

Timur, Türk milletini yıllardır uyutanlara hiddetleniyor “Kaldırın beni buradan da göstereyim bu soysuzlara günlerini!” diyor. Timur’la birlikte biz de içerliyor ve hiddetleniyoruz. Bu sokaklarda kalbimizi gerçek manada hissediyoruz.

Ve sona doğru yaklaşıyoruz. Özbekistan’da son durağımız süslü başkent, Orta Asya’nın en büyük şehri Taşkent. Kapitalizmin, modernitenin pençeleri arasında sıkışıp kalmış olmasına rağmen kurtulmak istemeyen, kurtuluşu yalnızca Batı’da arayan hâlinden memnun şehir. Yusuf Kaplan Hoca’nın deyişiyle sanki celladına aşık şehir…

Mekke, Medine, Kudüs, Buhara ve Semerkand… Manidar şehirler, manidar bir sıralama. Bir Müslüman’ın ölmeden önce görmesi gereken kalbiyle, zihniyle, kılıcıyla, kalkanıyla koruması gereken beş şehir.